Site menu:

Aftellen!

Carbage Run 2010

Links

Teams

Doe je ook mee aan de Carbage Run en jou link ook hier? Neem dan contact met ons op!

Sponsoren

In het nieuws:

Officiele Twitter

    Welkom

    Welkom op de site van Team Mevink, wij rijden mee in de Carbage Run van 2010 en zullen deze site gebruiken om onze voortgang bij te houden en te delen met jullie. Als je dit een leuk idee vindt, ons succes wil wensen of ons juist belachelijk maken dat we aan deze rally meedoen, laat dan vooral een berichtje achter in het gastenboek!
    Allereerst mijn excuses voor de vaste lezers van dit blog. Door alle drukte en het gebrek aan internet zijn we niet in staat geweest dit blog tijdens de Carbage Run te updaten. Inmiddels zijn we weer thuis en ik zal proberen de route van Bratislava naar villach en van Villach naar het Gardameer te beschrijven. De conclusie kan ik alvast verklappen. Het was geweldig!

    Bekijk de foto’s in het fotoalbum!

    Dag 5 – naar Bordolino

    Vandaag was de start een half uur eerder in verband met de vroegere aankomsttijd in Bardolino. Om 7 uur stonden we alle vier naast onze tent en hebben we na een frisse (lees: koude) douche hebben we de tenten opgeruimd en zijn vertrokken naar het startpunt van de rit, een parkeerplaats langs de weg. De opdrachten van vandaag waren allemaal vanuit de auto op te lossen. Dit vanwege de lange afstand en de relatief vroege uiterlijke binnenkomsttijd van 19:00 uur. Voor vandaag staat de route vast voor en brengt ons via bergpassen en smalle weggetjes langs de mooiste natuur en omgevingen. Op de bergpassen komen we bij elke rustplaats Carbage Runners tegen en de sterkte verhalen werden gretig uitgewisseld.

    De bergweggetjes werden ingeruild voor snelweg en we haalden team na team in. Echter door een verkeerde afslag van ons haalden alle teams ons weer in dus konden we het spelletje weer opnieuw spelen. Rond het einde van de middag kwamen we aan in Bardolino en werden we gefeliciteerd door de organisatie.

    De organisatie was snel klaar het met tellen van onze punten, dit aangezien we er slechts enkele gehaald hebben. Samen met Team Allcarholics zijn we op zoek gegaan naar onze vooraf gereserveerde camping. Deze vonden we op tien kilometer afstand van de finishplaats. Het heeft ons drie kwartier en 25 kilometer gekost om van receptie naar tentplaats (30m) te komen. Een gevalletje van miscommunicatie tussen de gastvrouw van de camping en ons. Na uiteindelijk de tenten opgezet te hebben kwamen er toch donkere wolken over het Gardameer aanzetten. Richting de club waar het eindfeest plaats zou vinden brak werkelijk de hel los. De regen werd zo erg dat besloten is te stoppen onderweg. Tijdens dat stoppen gutste het naar binnen via de 27MC antennekabel. Wij losten dat op middels een handdoek maar Team Allcarholics haalde de complete antenne naar binnen. Tot zover dus de communicatiemogelijkheid. Uiteindelijk (na 10 minuten) reden we weer verder en kwamen we bij de club aan. Inmiddels was het weer harder gaan regenen en waaien dus het in het stukje van auto naar club waren we allemaal zeiknat geregend. Binnen was het al niet veel beter. Het bier was moeilijk te verkrijgen, alle partytenten waren kapotgemaakt en het was veels te druk. Na de prijsuitreiking zijn we dus ook meteen doorgegaan om wat te eten, dat hadden we namelijk ook nog niet gedaan. Na een leuke pizzeria gevonden te hebben begon het wachten op de pizza. Meer dan een uur later kwamen eindelijk de pizza’s op tafel en konden we eten. Gelukkig hadden we genoeg gespreksstof en was het gezellig tot in de late uurtjes.

    Dag 4 – naar Villach

    Om 8 uur checkten we weer uit bij het hotel en reden we in colonne naar de startplaats. Deze was op een verlaten parkeerterrein wat die ochtend niet zo verlaten was. De opdrachten vandaag waren foto-opdrachten. We kregen een route mee en langs die route stonden objecten die we moesten fotograferen. Het ging om een windmolen(tje), een naambordje, een brievenbus & een zeitung postbus. Vandaag kwamen ook de echte bergetappes aan bod, dit konden we merken ook. Echte Hollanders dat wij zijn knallen wij de BMW in de sportstand de berg op. Nog geen vijf kilometer verderop stonden we met de motor aan de kook naast vijf andere Carbage Runners. Daar kregen we het advies om de motor in een zo laag mogelijke versnelling (en dus zo een hoog mogelijk toerental) te houden en zo de berg op te rijden. Nu hebben wij het ‘geluk’ dat we een vier-bak in de auto hebben liggen dus we beschikken over zeer lange versnellingen. Onze eerste versnelling loopt tot 70, de tweede tot 135 en de derde tot boven de 200. Alle bergpassen kunnen wij dus met gemak in de eerste versnelling uitvoeren. Met die informatie waren de bergweggetjes totaal geen moeite meer en reden we overal heen zonder verdere warmteproblemen.

    De foto-opdrachten vielen nog niet mee maar gelukkig stonden er hen en der teams langs de weg waar we wat informatie van kregen. Met die informatie zijn we een heel eind gekomen en uiteindelijk hebben we drie van de vijf foto-objecten gevonden. Ook kwamen we vandaag over een tolweg die ons dwars door een groot natuurpark bracht. Deze weg was de tien euro zeker wel waard! Onderweg zijn aan de praat geraakt met team The Dukes en het team wat in de echte Trans AM reed! (Willem; als je dit leest, laat ff wat achter in de reacties). Toen we bij het eindpunt in Villach aankwamen was het daar een grote rotzooi. De finish was namelijk onder het Grand Media Congress Hotel wat midden in de stad ligt. Overal stonden Carbage Runners geparkeerd en toen wij weer terug naar onze auto liepen stonden er agenten omheen die ons wilden bekeuren. Wij zijn toen snel weggereden, op weg naar de camping. Eenmaal daar aangekomen zijn we het restaurant ingedoken voor een echte Oostenrijkse schnitzel. De ober wist ons te vertellen dat de keuken dicht zat en ze enkel nog de kleine kaart serveerde. Daar namen wij uiteraard geen genoegen mee en na enig aandringen kregen we toch nog zeven kale schnitzels met wat groenvoer voorgeschoteld. Na het eten hebben we bij de tenten samen met wat andere Carbage Run teams nog nageborreld en uiteindelijk geëindigd bij Team Allcarholics (waar alleen Jeroen nog van wakker was) op het terrasje.

    Hieronder een kaartje met een deel van de gereden route. Het laatste stuk ontbreekt helaas.
    Lees meer.. »

    Dag 3 – naar Bratislava

    We werden om half 8 wakker gemaakt door een luchthoorn van een van de Carbage Runners. Samen met ons was ook meteen de hele camping wakker, wat op zich wel handig was aangezien er zo’n 100 Carbage Run teams stonden en zo’n twintig andere gasten. De avond ervoor was iedereen laat doorgegaan omdat sommige teams goed aan het uitpakken waren. De route naar Bratislava was in feite onze eerste echte dag waar we mee konden doen aan de opdrachten. De opdrachten van vandaag waren allemaal doe-opdrachten. In totaal waren tien punten (twaalf als je de opdrachten combineerde) te verdienen. Aan ons de taak om bij iemand de lunch klaar te maken en samen met de bewoner op te eten, bij iemand in bad gaan (met water), rijden op een brommer en in klederdracht op de foto.

    Omdat wij uiteraard geen van allen een woord pools spreken zijn we op zoek gegaan naar een luxe woonwijk in polen, in de hoop dat daar mensen wonen die Duits of Engels spreken. Bij het eerste huis waar we aanbelden troffen we een meneer die enkel Duits sprak. Wij hebben in ons gebrekkig Duits proberen uit te leggen wat we in hemelsnaam aan het doen waren en van hem verlangde. Hij snapte er weinig van maar wou ons wel geld voor de lunch geven. Aardig zeker, maar geen punten waard. Bij het huis aan de overkant hadden we meer succes. Een pool met bluetooth headset aan het oor deed de deur open, dat deed ons in ieder geval het idee geven dat meneer wel Engels zou spreken. En inderdaad, de pool had geen probleem met Engels. Dit maakte het uitleggen van de opdrachten en het idee achter de Carbage Run wel een stuk gemakkelijker. Nadat we het kort uitgelegd hadden kwam de volledige lunchtafel uit de kast en mochten we brood smeren. Dat het het droogste brood was wat we ooit gegeten hadden namen we graag voor lief voor de twee punten die we ervoor zouden verdienen. Omdat meneer de pool (of Dhr. Rjezierski) het allemaal wel leuk vond besloten we meteen te vragen of we bij hem in bad mochten. Ondanks dat we Engels spraken begreep hij niet helemaal waarom, maar hij had net zijn zoontje van drie in bad gedaan dus mochten we er wel even in. Toen we de foto die we bij het bad gemaakt hadden aan hem lieten zijn was zijn reactie; “What the fuck”. Hij verontschuldigde zich nog met het feit dat Polen slechts tien jaar bij de Europese Unie hoort en hij vandaar dit soort ‘acties’ niet gewend was. We hebben hem medegedeeld dat hij in de toekomst nog veel meer Nederlands over de vloer kan verwachten.

    Het idee was om de andere twee opdrachten in Slowakije uit te voeren dus probeerden we wat vaart te maken met de route. De nadruk mag in de vorige zin gelegd worden op probeerden. Na ongeveer twee uur binnendoor te hebben gereden richting was het tijd om de snelweg te pakken, zodat we toch nog ergens zouden komen. We hadden het navigatiesysteem ingesteld op een plaats langs de route en zijn de aangegeven route gaan volgen. Na een dik half uur rijden kwamen we tot de conclusie dat er meerdere plaatsen met dezelfde naam zijn en we dus zodoende exact de verkeerde richting op reden. Ongeveer op hetzelfde moment kwamen we in een file terecht waar geen meter verplaatsing meer in zat. Het zag er naar uit dat dit echt een succesdag ging worden. We waren inmiddels vier uur onderweg, 200 kilometer gereden en stonden met 30 graden in de file vlakbij Wroclaw.

    Omdat we nog ver verwijderd waren van onze eindbestemming Bratislava besloten we de vaart er ditmaal echt in te zetten. De opdrachten hebben we verder gelaten voor wat het was en we hebben aan een stuk doorgereden om op tijd in Bratislava aan te komen. Eenmaal in Bratislava was de finishplaats al snel in zicht, enkel het binnenkomen was nogal een probleem. We moesten namelijk de binnenplaats van een kasteel op. Omdat wij pas om half 11 aankwamen in Bratislava was alles al donker, gelukkig was er een behulpzame politieagent (die ons daarvoor een blaastest afnam) die ons de weg uitgelegd heeft. Een slaapplaats in Bratislava hadden we nog niet maar we kregen van Jeroen (Team Allcarholics) een adresje waar ze nog goedkope kamers hadden. Dit bleek inderdaad geen woord gelogen want we waren voor twee tweepersoonskamers in totaal 36 euro kwijt, voor dat geld sta je nog niet eens op de camping (behalve in Wroclaw dan, daar kostte ons de camping 23 euro).

    Dag 2 – naar Wroclaw

    Dag twee begon voor ons om half 10 ‘sochtends met de wekker op een drie sterren hotelkamer. Na een uitgebreid ontbijt hebben tot twaalf uur op het terras van het hotel gezeten. Om twaalf uur zou onze BMW gerepareerd zijn door de dealer dus stipt twaalf uur stonden we op de stoep. De glimlach van de monteur deed ons het goede nieuws al vermoeden, de BMW was weer gerepareerd en deed het prima. Ook waren er een aantal dingen gecontroleerd door de dealer en hij was er van overtuigd dat we de trip wel zouden kunnen uitrijden. Nadat we alles in de auto gepakt hebben zijn we op weg gegaan. Voor ons lag een reis van 950 kilometer autobahn. De eerste paar kilometers waren spannend maar daarna was wel duidelijk dat de BMW zich goed hield.

    Al snel kregen we problemen met de omvormer (12 volt naar 220 volt) de fan bleef hangen. Wij van de snelweg af om wat repareerwerkzaamheden uit te voeren. We vonden dus een mooi inritje aan een doorgaande weg om in de schaduw te kunnen werken, echter bleek het inritje toch wat te mooi om waar te zijn te zijn. We vroegen ons al af wat een vrouw in BH in die camper aan de straat toch daar deed, maar daar kwamen we snel achter. Ze kwam naar ons toe en vroeg of we nog lang bleven staan, want anders kreeg ze geen klanten meer. Het bleek dus dat we met een prostituee te maken hadden. Ach wij konden de lol er wel van inzien maar ze waarschuwde dat haar pimp er elk moment kon aankomen en we dan wellicht een probleem hadden. Nou de pooier kwam er even later inderdaad aan, in een Fiat Punto… Hij vroeg hetzelfde als zijn prostituee en zag de humor van de zaak ook niet in. Even later hebben we onze weg vervolgd (foto volgt uiteraard) en zo ging de rit door.

    Tot de Poolse grens hebben we nagenoeg geen problemen gehad. Bij de grens hebben we wat contant geld gewisseld en een wegenvignet gehaald om op de snelwegen te mogen rijden. De eerste weg waar we op reden in polen was dusdanig slecht dat we maximaal 60 KM/u konden halen in verband met onze kapotte schokdempers. Naderhand hoorde we dat we niet het enige team waren die hier last van hadden. Rond half 10 kwamen we op de finishplaats in Wroclaw aan. Pal naast het olympisch stadion stonden tientallen auto’s die duidelijk aan de carbage run meededen. Na het inchecken meteen doorgereden richting de (carbage run) camping, de eigenaar was het al goed zat (aangezien er al meer dan 250 Nederlands zich zonder reservering kwamen melden) maar we mochten er toch nog op. Na het uitgebreid verhalen uitwisselen was het alweer tijd om voor ons het bed op te zoeken. Vandaag helaas geen opdrachten kunnen uitvoeren, morgen hopelijk meer succes!

    Foto’s volgen!

    Hieronder een kaartje met een deel van de gereden route. Het laatste stuk ontbreekt helaas.
    Lees meer.. »

    Dag 1 – naar Berlijn (Ibbenbüren)

    Nou dat was me het dagje wel. Om 7 uur begon de dag en vol goede moed vertrokken we richting Hardenberg. Onderweg gestopt om samen te rijden met team Allcarholics, team Wams Brothers en nog wat andere teams. De parkeergarage was tot de laatste plek toe gevuld met Carbage Run auto’s en dat creëerde samen een geweldig lawaai. Na een uurtje andere auto’s bekeken te hebben en bijgepraat hebben met andere team werd, na een toespraak van de wethouder, het startsein gegeven voor de Carbage Run 2010. Verrassend snel waren alle 210 auto’s uit de parkeergarage. Wij vormden de staart van de stoet en baanden ons als een na laatste een baan door de erehaag. Na een goed begin kwamen we voor de Duitse grens al een team tegen met problemen. Uiteraard gestopt zoals het de code van de Carbage Run beaamd. Het bleek dat de Peugeot startmotor van team 313 was blijven hangen sinds Hardenberg. Zij hadden een klein brandje in het motorcompartiment gehad wat gelukkig optijd geblust was zodat er geen verdere schade ontstaan is. Na een korte check is er besloten de auto weer aan te drukken en de weg te vervolgen naar Berlijn. Goede daad nummer één verricht.

    Nadat we wat simpele opdrachten uitgevoerd hadden reden we weer richting autobahn om de rit richting Berlijn te vervolgen. Hier begonnen de problemen (of het grote probleem). We zaten nog geen kilometer op de autobahn toen er allerlei lampjes op het dashboard begonnen te branden. Vlak daarna schoot de temperatuurmeter omhoog en waren we dus genoodzaakt om de auto direct aan de kant van de weg te zetten. Toen we de motorkap open gooiden spoot de koelvloeistof er, met een straal die twee meter ver kwam, uit. Er bleek een scheur in de koelvloeistof-tank (overloopbak) te zitten (We stonden er nog geen vijf minuten of de eerste Carbage Runners stopten al om ons te hulp te schieten. Hier is de scheur provisorisch gerepareerd met vloeibare pakking en duct tape. Ook hadden we de hulp van de ANWB/ADAC ingeschakeld. Na twee en een half uur (!!) wachten, vijftien Carbage Run-teams & een bezoek van de politzei later hebben we de ADAC maar eens rechtstreeks gebeld middels een paal langs de weg om te vragen waar ze bleven. Binnen tien minuten was de ADAC aanwezig en zijn we afgevoerd richting een BMW dealer in Ibbenbüren om daar de reparatie te laten uitvoeren. Daar bleek ook de riem van de fan/dynamo te zijn geknapt. Dat was dus de oorzaak van de oververhitting van de motor. Na wat heen en weer gebel tussen de BMW dealer en een locale sloop kwam daar helaas uit dat ze niets voor ons konden betekenen dezelfde dag. Als we verder wilden moesten nieuwe onderdelen besteld worden en die kwamen pas de volgende dag binnen. Aangezien we geen optie hadden hebben we hier maar voor gekozen, wetende dat we dan twee dagen Carbage Run moeten missen. We hebben een hotel gepakt en gegeten in een grillrestaurant. Omdat we de rest van de avond niets te doen hadden zijn we vroeg gaan slapen om de volgende dag (hopelijk) in één keer door te rijden naar Wroclaw. Zo eindigde dag één dus in Ibbenbüren op een hotelkamer in plaats van Berlijn op en camping met 200 andere Carbage Runners. Vanaf Wroclaw kunnen we weer meedoen met de Carbage Run. Hopelijk verlopen de overige vier dagen beter.

    Hieronder nog een google maps kaartje met de gereden route van deze dag.

    Lees meer.. »

    Nog tien dagen!

    Nog maar tien dagen en dan is het al zover. Over precies 24 uur staan we waarschijnlijk vast in Hardenberg in een lange rij van Carbage Runners. Hierbij zal ik een even een ‘tussenstand’ plaatsen hoe we er nu voor staan.

    ‘Dingen die nog gedaan moeten worden:

    • Vier nieuwe banden onder de auto
    • Nieuwe accu inbouwen
    • Schokbrekers achter monteren
    • Verven en stickeren

    Lees meer.. »

    En nog een sponsor

    Wederom goed nieuws. Omdat de banden die nu onder de BMW zitten echt helemaal op zijn gingen we op zoek naar nieuwe banden. Na een aantal bandenzaken in de regio langs gegaan te zijn had Van Aalderen Banden wel interesse om te sponsoren. Vier nieuwe (weliswaar winter)banden zijn geregeld, inclusief uitlijnen en balanceren! Nu zal het in ieder geval niet aan de banden liggen als we van de weg af glijden! Van Aalderen bedankt!

    Nieuwe sponsor

    Omdat met het wegvallen van de vorige hoofdsponsor vielen ook een aantal kleinere sponsoren weg. Na een korte zoektocht kwamen we bij een verzekeringsmaatschappij uit die het idee wel zag zitten en interesse had om mee te werken. Momenteel zijn we aan het regelen dat de BMW voor drie maand in de verzekering gaat als sponsoring. In ruil hiervoor krijgt Fintoned een prominente plaats op onze auto. Gelukkig gaan de dingen nu weer wat vlotter want de afgelopen paar weken stond alles zo goed als stil.

    Nieuwe hoofdsponsor

    En zo snel als de vorige hoofdsponsor de deur uitgetrapt is komt de nieuwe sponsor binnen. We zijn blij dat we zo snel een vervangende hoofdsponsor gevonden te hebben zodat we in ieder geval uit de geldnood zijn. Leemans is welbekend in Vriezenveen en omstreken en heeft geen introductie nodig. Hij zag ons idee voor sponsoring wel zitten dus was de deal snel rond. We mogen helemaal zelf weten wat we met het ontwerp van de auto doen dus we moeten nog even creatief worden. Met nog maar 37 dagen te gaan wordt het allemaal wel kort dag.

    Einde hoofdsponsor

    Slecht nieuws is ook nieuws dus vandaar dit blogbericht. Gisteren hebben wij besloten om niet langer met onze hoofdsponsor door te gaan. Na een goede start werden de afspraken en het contact snel slechter. Omdat de Carbage Run over een paar weken al plaats zal vinden hebben we besloten op zoek te gaan naar een andere hoofdsponsor. Lees meer.. »

    30 mei – Carbage Run barbecue!

    Omdat de organisatie pas eind juni een meeting voor de Carbage Runners houdt lijkt het ons (Allcarholics & Mevink) een goed idee om een maand daarvoor alvast een pre-meeting te houden in de vorm van een barbecue! barbecueIedereen is uitgenodigd en we hopen om kennis te maken met een aantal teams. De datum die we gekozen hebben is zondag 30 mei, de aanvang is om 16:00 uur.
    Als je van plan bent te komen met je team is het zaak dat iedereen zich individueel inschrijft, zodoende kunnen wij precies bepalen hoeveel eten/drinken er gehaald moet worden.
    Voor meer informatie klik op lees meer ->. Op het forum loopt een topic over de barbecue. Heb je vragen, stel ze dan daar!

    Schrijf je nu in!

    Lees meer.. »

    Voortgang

    Sleutelen aan de BMWOmdat we ondertussen weer wat voortgang hebben aan onze BMW wordt het maar weer eens tijd om hier een update te plaatsen. We hebben een aantal belangrijke en een aantal minder belangrijke punten aangepakt.
    Lees meer.. »

    Sleutelzaterdag

    BMW motor aanjagerOmdat er nog genoeg werk te doen is hebben we besloten deze zaterdag te spenderen aan het repareren van de BMW. Omdat het halve team andere verplichten had (Piekartz -> vriendin, Martijn 14:00 -> vriendin…) gingen we dus om 10:00 uur al aan de slag. Het zou gaan regenen rond 14:00 uur dus we hadden vier uur om wat dingen te doen. Op het lijstje stonden twee dingen: kijken waar het probleem met de aanjager ligt & het oliedrukprobleem oplossen. Lees meer.. »

    BMW Bestickerd

    Dinsdag 23 maart kregen we het bericht dat de BMW diezelfde avond nog beplakt zou worden, gelukkig zou dit op dezelfde plek gebeuren als het sleutelbeurtje.

    We hebben uiteraard zelf een ontwerp gemaakt met genoeg plaatsen voor reclame, echter bleek deze niet mooi uit te komen op de auto. Daarom heeft de stickeraar een eigen ontwerpje in elkaar geknutseld waar onze wensen ook redelijk in verwerkt zitten. In dit ontwerp is nog rekening gehouden met stickers van andere sponsoren door genoeg lege ruimtes te houden.

    BMW op de bouwbeursDe volgende dag is de auto naar Assen gereden om hier voor de hoofdsponsor (Global Betonwerken) als een soort van uithangbord te dienen met alle aanwezige reclame. Hier heeft de auto 3 dagen gestaan, waarna deze weer veilig is teruggekeerd naar Vriezenveen.

    Lees meer.. »

    Sleuteldag

    Afgelopen zaterdag was weer een leuke sleuteldag, we hebben de auto ondergebracht in de hal van de hoofdsponsor Global. We hadden 10 liter olie mee, een oliefilter en heel wat gereedschap, genoeg om je een middag mee te vermaken. Allereerst moesten we de auto de lucht in krijgen zodat we de olie konden laten weglopen. Hier had Global wel een oplossing voor, we konden de auto ‘gewoon’ optakelen met behulp van de Manitou. Lees meer.. »